Jak zrobić zdjęcie paszportowe w domu

Proszę stanąć około metra przed gładką ścianą, twarzą do okna, w świetle dziennym. Ktoś inny trzyma telefon na wysokości Państwa oczu, mniej więcej dwa metry dalej, aparatem tylnym, z wyłączonym trybem portretowym i lampą błyskową. Proszę patrzeć prosto w obiektyw, z brodą poziomo, zamkniętymi ustami i obojgiem oczu otwartych. To jedno ustawienie usuwa niemal każdy problem, przez który domowe zdjęcia paszportowe wracają, a reszta tego poradnika tłumaczy, dlaczego każda jego część ma znaczenie, aby dało się je dopasować do pokoju, który Państwo naprawdę mają.

Światło: przed Państwem, nigdy nad Państwem

Najczęstszą wadą domowego zdjęcia paszportowego nie jest kadr. Jest nią lampa sufitowa.

Górna lampa wisi nad twarzą, więc jej światło pada na czoło i wtrąca oczodoły w cień. Urzędy opisują ten skutek we własnych wskazówkach jako cienie na twarzy i oczy, które nie są wyraźnie widoczne, i jest to wersja zdjęcia najtrudniejsza do zdiagnozowania, ponieważ gołym okiem pokój wydawał się całkiem jasny.

Światło dzienne przez okno rozwiązuje to, ponieważ pada z boku pokoju, a nie z sufitu. Proszę stanąć twarzą do okna, a nie plecami, i trzymać się z dala od bezpośrednich promieni: ostre słońce daje dokładnie te głębokie cienie, których chcą Państwo uniknąć, plus mrużenie oczu. Pochmurny dzień przez duże okno to najlepsze światło, jakie ma większość mieszkań.

Kontrola, którą wykonują Państwo w pięć sekund. Proszę stanąć tam, gdzie mają być sfotografowani, i przyłożyć płasko dłoń pod brodę, wnętrzem do dołu. Jeśli na szyi i pod nosem pojawi się cień o twardej krawędzi, główne światło jest nad Państwem i trzeba obrócić się do okna albo zgasić lampę sufitową. Jeśli cień jest miękki albo ledwie widoczny, światło pada z przodu i można zaczynać.

Proszę wyłączyć lampę błyskową. Lampa telefonu siedzi kilka centymetrów od obiektywu, czyli w najgorszym możliwym miejscu: spłaszcza twarz, zamienia czoło i nos w pozbawione detalu prześwietlenia i rzuca twardy cień na wszystko, co jest blisko za Państwem. Niweczy też odstęp od ściany, który zaraz Państwo stworzą.

Odległość: dalej, niż wydaje się naturalne

To ta część, która ludzi zaskakuje, i jest własnością obiektywu, a nie Państwa.

Główny aparat telefonu ma obiektyw szerokokątny. Obiektywy szerokokątne wyolbrzymiają różnicę odległości między najbliższymi a najdalszymi częściami fotografowanego obiektu. Na wyciągnięcie ręki nos jest może 15 procent bliżej obiektywu niż uszy, a obiektyw oddaje tę różnicę wiernie, co czyta się jako poszerzony nos, powiększone czoło i zwężone uszy. Po cofnięciu się na dwa metry te same 15 procent staje się dużo mniejszą częścią całej odległości, więc twarz spłaszcza się do swojego zwykłego kształtu.

Kontrola, którą mogą Państwo wykonać sami. Proszę zrobić jedno zdjęcie z wyciągniętej ręki i drugie z dwóch metrów, a potem przyciąć to drugie tak, aby obie twarze miały na ekranie ten sam rozmiar. Proszę położyć je obok siebie. Zmiana w nosie i czole nie jest subtelna i jest najwyraźniejszym możliwym pokazem, dlaczego selfie to najtrudniejsza droga do zgodnego zdjęcia.

Dwa metry aparatem tylnym, a potem przycięcie, bije metr bez przycinania. Jeśli telefon ma obiektyw 2x albo teleobiektyw, proszę użyć go z podobnej odległości. Czego nie należy robić, to przybliżać palcami, bo jest to przycięcie wykonane źle przez aplikację aparatu i wyrzuca piksele, których będą Państwo potrzebować przy kontroli rozdzielczości.

Odstęp za Państwem

Proszę stanąć co najmniej metr od ściany. Nie chodzi o kolor tła, które nasze narzędzie i tak zastępuje. Chodzi o Państwa cień.

Przy ścianie cień pada na nią jako twardy ciemny kształt obok głowy. Każde zastąpienie tła musi wtedy rozstrzygnąć, gdzie kończą się Państwo, a zaczyna cień, a cienie są granicą naprawdę niejednoznaczną. Krok metr do przodu i cień pada na podłogę za Państwem, poza kadrem, a krawędź wokół włosów staje się czysta.

Trzecia kontrola. Proszę stanąć w planowanym miejscu, spojrzeć na ścianę za sobą i przesuwać się do przodu, aż przestaną Państwo widzieć na niej własny cień. Ta odległość to szukany odstęp.

Cztery ustawienia aparatu

Większość aparatów w telefonach jest ustawiona pod pochlebne zdjęcia do sieci społecznościowych, co jest niemal odwrotnością tego, czego chce biuro paszportowe.

Tryb portretowy albo głębi: wyłączony. Szacuje granicę wokół Państwa i rozmywa wszystko poza nią. Ten szacunek jest przy drobnym detalu zgadywaniem, więc pojedyncze włosy, zauszniki okularów i krawędzie uszu zostają poszarpane albo rozmazane. Zmiękcza też tło w sposób, który potrafi wyglądać jak nierówne podłoże.

Filtry upiększające, wygładzające i retusz twarzy: wyłączone. Wygładzanie skóry zmienia rysy twarzy, a właśnie temu ma zapobiegać standard fotograficzny. Część telefonów stosuje jego łagodną wersję domyślnie w aparacie przednim, co jest kolejnym powodem, by użyć tylnego.

Lampa błyskowa: wyłączona. Jak wyżej.

Rozdzielczość: najwyższa, bez zoomu cyfrowego. Zdjęcie paszportowe potrzebuje dość pikseli na rozmiar wydruku albo na minimum portalu, a każde przycięcie część z nich wydaje. Proszę fotografować w pełnej rozdzielczości matrycy i przycinać potem, zamiast przybliżać podczas zdjęcia.

Jeszcze jedna rzecz, która nie jest ustawieniem: proszę przesłać sobie plik w sposób, który go ponownie nie kompresuje. Komunikatory agresywnie zmniejszają obrazy, a zdjęcie wyglądające dobrze na telefonie potrafi dotrzeć za małe i za miękkie, by przejść kontrolę rozdzielczości. Proszę użyć oryginalnego pliku z galerii.

Postawa

Proszę ustawić ramiona równolegle do aparatu i trzymać brodę poziomo, ani uniesioną, ani schowaną. Oboje oczu otwarte, patrzące wprost w obiektyw. Usta zamknięte, wyraz twarzy neutralny: w większości krajów jest to konkretny wymóg, a nie preferencja stylistyczna, a reguły dotyczące uśmiechu różnią się bardziej, niż ludzie się spodziewają.

Proszę odgarnąć włosy z twarzy, tak aby oboje oczu i zarys twarzy były odsłonięte. Proszę zdjąć okulary, chyba że mają Państwo zwolnienie ze względów medycznych, ponieważ większość urzędów wymaga dziś ich zdjęcia. Przy nakryciu głowy noszonym z powodów religijnych lub zdrowotnych twarz i tak musi być widoczna od dołu brody po górę czoła, a niektóre kraje chcą do wniosku pisemnego oświadczenia.

Proszę zrobić pięć albo sześć ujęć zamiast jednego. Mrugnięcia i drobne przechylenia głowy są w danej chwili niewidoczne, a w pliku oczywiste, i nic nie kosztuje mieć zapas.

A potem niech zadziała pomiar

Zostaje arytmetyka: głowa musi zajmować określoną część kadru, oczy muszą leżeć w paśmie mierzonym od dolnej krawędzi, a całość trzeba przyciąć do rozmiaru w milimetrach albo pikselach, który zmienia się z krajem i z dokumentem. To właśnie robi ta strona, w Państwa przeglądarce, bez wysyłania zdjęcia gdziekolwiek.

Jeśli kontrola nie przejdzie, komunikat nazywa jedną rzecz do zmiany. Powody odrzucania zdjęć opisują, jak każda z tych wad wygląda w praktyce, co założyć zajmuje się ubraniem i kontrastem wobec tła, a przy fotografowaniu niemowlęcia poradnik dla najmłodszych opisuje zupełnie inną metodę, ponieważ żadna z powyższych rad nie działa na kogoś, kto nie potrafi jeszcze siedzieć.