Nakrycia głowy i strój religijny na zdjęciu paszportowym

Nakrycie głowy noszone z powodów religijnych jest dozwolone w niemal każdym sprawdzonym przez nas kraju. To, czego każdy z nich wymaga w zamian, jest takie samo i warto zapamiętać to w najczęstszej postaci: cała twarz musi być widoczna od dołu brody po górę czoła, a obie krawędzie twarzy muszą być odsłonięte. Po spełnieniu tego samo nakrycie rzadko bywa problemem.

Różnice między krajami nie dotyczą tego, czy nakrycie jest dozwolone. Dotyczą tego, co trzeba zadeklarować, jak nakrycie może wyglądać i co w ogóle liczy się jako religijne.

Jedna reguła, która jest wszędzie

Wystarczy przeczytać sformułowania czterech urzędów z czterech kontynentów, a to samo zdanie wraca.

Niemcy dopuszczają nakrycia głowy wyłącznie z powodów religijnych i wymagają, aby twarz była widoczna od dolnej krawędzi brody po czoło, bez cieni na niej. Australia prosi o noszenie go w sposób pokazujący całą twarz od dołu brody po górę czoła, dodając, że krawędzie twarzy po obu stronach również muszą być widoczne (Australian Passport Office). Turecka reguła dla zdjęć w chuście mówi, że twarz musi być widoczna od czubka brody po czoło, bez cienia na niej (NVI). Kanada wymaga, aby cała twarz była wyraźnie widoczna, a nakrycie głowy nie tworzyło cieni na twarzy (Government of Canada).

Ta zgodność nie jest przypadkiem. To ten sam wymóg pomiarowy, który daje reguły o okularach i o włosach: twarz zapisuje się jako geometrię, a punkty, których ta geometria potrzebuje, biegną od brody po łuk brwiowy i na zewnątrz ku linii żuchwy. Cokolwiek chowa jeden z nich, psuje zapis, niezależnie od tego, z czego jest i dlaczego się je nosi.

Wynika stąd, i każdy zweryfikowany przez nas urząd to potwierdza, że nikab ani inna zasłona twarzy nie są dopuszczalne. Niemiecka urzędowa tablica wzorów pokazuje burkę wśród przykładów odrzuconych. Stany Zjednoczone każą wnioskodawcom zdjąć wszelkie zasłony twarzy i maseczki medyczne, ponieważ cała twarz musi być widoczna.

Gdzie trzeba coś zadeklarować

Trzy kraje chcą więcej niż zdjęcia.

Stany Zjednoczone wymagają dokumentu do wniosku: przy nakryciu głowy noszonym w celach religijnych należy złożyć podpisane oświadczenie, że jest to strój religijny noszony codziennie w miejscach publicznych, a przy celach medycznych podpisane zaświadczenie lekarza (U.S. Department of State). Proszę zwrócić uwagę na sformułowanie o codziennym noszeniu w miejscach publicznych. Oświadczenie dotyczy zwyczajowej praktyki, a nie wiary.

Wielka Brytania traktuje to jako korespondencję, a nie formularz. Jej wskazówki dla urzędników każą poprosić klienta o pismo do HM Passport Office z wyjaśnieniem, dlaczego nosi nakrycie głowy i czy może je zdjąć na czas zdjęcia paszportowego (HM Passport Office).

Japoński mechanizm biegnie przez własne oświadczenie wnioskodawcy na podstawie ustawy paszportowej, dopuszczając nakrycie głowy z powodów religijnych lub zdrowotnych w takim zakresie, w jakim zarys twarzy pozostaje rozpoznawalny. Polska rozdziela obie podstawy i traktuje je inaczej: nakrycie religijne wymaga zaświadczenia o przynależności do wspólnoty zarejestrowanej w Polsce, a zdrowotne wystarczy uprawdopodobnić, bez formalnego zaświadczenia.

Kanada, Australia i Holandia nie publikują w ogóle wymogu deklaracji. Tam zdjęcie albo spełnia warunki widoczności, albo nie.

Jak nakrycie może wyglądać

To ta kategoria, która ludzi zaskakuje, ponieważ warunki nie mają nic wspólnego z religią, a wszystko z obrazowaniem.

Stany Zjednoczone wymagają, aby nakrycie było w jednym kolorze, z materiału bez wzorów i bez drobnych otworów. Australia wymaga, aby religijne nakrycia głowy były gładkie, bez wzorów, nawet drobnych, i wymienia wzorzyste nakrycie wśród przykładów niedopuszczalnych. Holandia wymaga nakrycia gładkiego, jednobarwnego i kontrastującego z tłem, a jej reguła rozciąga się obok religii na przekonania światopoglądowe, co jest sformułowaniem szerszym niż w większości krajów (Rijksoverheid).

Kolor ma znaczenie z tego samego powodu co kolor ubrania. Kanadyjskie wskazówki radzą unikać białych religijnych nakryć głowy, ponieważ mogą zlać się z tłem i powodować cieniowanie, a brytyjskie standardy dla urzędników ostrzegają, że nakrycia białe albo jasne sprawiają kłopoty z kontrastem. Jasne nakrycie na jasnym tle nie zostawia granicy dla głowy, dokładnie tak jak biała koszula na wysokości ramion. Poradnik o ubraniu omawia ten problem kontrastu w całości.

Wielka Brytania dodaje jeszcze jeden warunek fizyczny wart poznania: odrzuca nakrycia, które zniekształcają albo zmieniają twarz klienta, na przykład bardzo ciasne chusty. Nakrycie zaciągnięte na tyle mocno, by zmienić zarys głowy, jest dla systemu pomiarowego inną twarzą.

Religijne to nie to samo co kulturowe

Wielka Brytania kreśli granicę, którą większość krajów pozostawia domyślną, i kreśli ją wprost: urzędnicy nie mogą przyjąć zdjęcia, jeśli klient nosi nakrycie głowy z powodów kulturowych, wymieniając fez, kefiję, nakrycie ceremonialne oraz kapelusz kowbojski. Kanada formułuje to samo rozróżnienie jako nakrycia noszone codziennie z przekonań religijnych lub powodów zdrowotnych, wykluczając pozostałe.

W praktyce oznacza to, że nakrycie będące częścią codziennej praktyki religijnej jest w porządku, a noszone dlatego, że należy do stroju narodowego, może nie być. Jeśli Państwa sprawa leży pomiędzy, opisane wyżej drogi deklaracji są miejscem, w którym należy ją podnieść, przed złożeniem wniosku, a nie po nim.

Francja odstaje

Francja publikuje najsurowszą regułę, jaką znaleźliśmy: głowa musi być odkryta, a nakrycia głowy są zabronione (ANTS). Strona służby publicznej powtarza to, wymieniając kapelusze, chusty i opaski.

Na żadnej z tych urzędowych stron nie znaleźliśmy opublikowanego wyjątku religijnego. Nie zamierzamy twierdzić, że żaden nie istnieje, ponieważ nieobecność na dwóch stronach nie jest dowodem, a to, jak Francja traktuje strój religijny w dokumentach urzędowych, jest kwestią prawną, a nie fotograficzną. Jeśli Państwa to dotyczy, proszę zapytać wprost prefekturę albo zatwierdzonego fotografa. Wymagania francuskie wykładają, dlaczego tego fotografa i tak nie da się tam ominąć.

Warunek, który naprawdę zawodzi

Z naszej lektury tych przepisów wynika, że tym, co najprędzej potknie spełniającego wymogi wnioskodawcę, nie jest nakrycie, kolor ani papiery. Jest nim cień.

Każdy powyższy urząd dołącza do zezwolenia warunek braku cieni. Lampa sufitowa wisi nad twarzą, więc każda fałda, rondo albo krawędź tkaniny na czole rzuca cień prosto w oczodoły, a oczy nie przechodzą wtedy sprawdzianu widoczności, od którego zależy samo zezwolenie. Nakrycie było dopuszczalne; lampa nie.

Naprawa jest ta sama, która rozwiązuje połowę wad na tej stronie. Twarzą do okna w świetle dziennym, z wyłączoną lampą sufitową i z nakryciem odsuniętym na tyle, by czoło było odsłonięte. Metoda domowa zawiera pięciosekundową kontrolę dokładnie na to, a poradnik o odrzuceniach tłumaczy, dlaczego cień, odblask i czerwone oczy to jeden problem, a nie trzy.